Tuesday, 24 November 2009

Twilight zuigt (bloed)


-->
~Anne Dehaen
Voor ik aan mijn betoog begin, een citaat:
“Ik vind films altijd goed, vooral wanneer ze eigenlijk slecht zijn.” –ikzelf, pratend over mijn voorliefde voor romcoms en high-school movies
Na het zien van “The Twilight Saga: New Moon” slik ik deze woorden beschaamd terug in. Op voorhand wist ik al dat deze film vanuit het standpunt van een filmkenner pure rommel is. Het perfecte profiel voor mij, dus. Eigenlijk vond ik het eerste deel van Twilight, gebaseerd op de vierdelige boekenreeks van een mormonenvrouw, maar matig genietbaar, maar een gratis ticket en nieuwsgierigheid trokken mij over de streep.
De filmnamiddag begon in mineur nadat mijn bankkaart werd afgewezen in de winkel. Een film zonder goedkope snacks is sowieso al minder leuk. Bovendien waren ik en mijn zuster omringd door giechelende bakvissen , wat natuurlijk nogal te verwachten was, maar niettemin erg vervelend was. Misschien is het daarom dat ik de film oerslecht vond… of ook niet.
De film begon nogal verwarrend met een tafereel dat eruitzag alsof Roodkapje te lang in de kloonmachine had gestaan. Een nogal verwarrende intro, maar snel genoeg kregen we het hoofdpersonage Bella te zien met haar lief annex vampier, Edward. Ik vermoed dat de sloomheid van hun stupide conversatie moest duiden op getormenteerdheid (jeweetwel, omdat de kerel een vampier is en zo). Mij werkte het vooral op de heupen. Korte samenvatting van de rest van het verhaal: vampier dumpt chick en fladdert er vandoor met z’n posse, chick weent maandenlang, chick maakt moto’s met een Indiaan (met een zespak om u tegen te zeggen), Indiaan wordt weerwolf (oh trouwens, deze post bevat spoilers), chick wilt niet met weerwolf muilen, vampier denkt dat chick dood is en trekt naar Italië, Robert Pattinsons torso is teleurstellend. Zo, 8 euro uitgespaard. Er komt nog wel een tamelijk spannende scène in met een paar weerwolven, maar die werd verpest toen een meisje achter mij de legendarische worden “O mai god, die is kei-creepy!” uitsprak. Bijna zo vervelend als de rest van de zaal die voortdurend op de meest ongepaste momenten begonnen te lachen. Nochtans, ik ben maar twee jaar ouder dan velen onder hen. Is het omdat ik achttien ben? Ik voelde me in ieder geval bijzonder oud. Misschien heb ik die leeftijd bereikt dat ik nog enkel van goede films kan genieten. Het zij zo.
En als u me nu wilt excuseren, het is American Pie op tv vanavond.

1 comment:

  1. Niet mee eens, Twilight is leuk! Vooral om in het Engels te lezen, Nederlandse vertaling is toch niet helemaal compleet.

    ReplyDelete